بیانیه شماره 9 گرایش کمونیسم شورایی:

مذاکره با تروریسم اسلامی، شرکت در جنایت است

در روزهایی که خانواده‌های کشته‌شدگان کشتار وحشیانه‌ی دی‌ماه هنوز در سردخانه‌ها، پزشکی قانونی‌ها و گورستان‌ها به دنبال شناسایی عزیزان خود هستند؛ در زمانی که خون هنوز گرم است و فریاد دادخواهی در خیابان‌ها و حافظه‌ی جمعی خاموش نشده، خبر «مذاکره» با رژیمی مطرح می‌شود که حیاتش بر سرکوب، ترور و دروغ بنا شده است. این هم‌زمانی، نه یک تصادف سیاسی، بلکه نشانه‌ی عریان سقوط اخلاقی سیاست رسمی در جهان سرمایه‌داری است.

رژیم جمهوری اسلامی، این نظام سیاسی–ایدئولوژیکِ مخوف، نه یک دولت عادی بلکه یک ماشین سازمان‌یافته‌ی ترور است. دولتی که پس از اعلام رسمی سپاه پاسداران به‌عنوان یک نهاد تروریستی، تمامی نمایندگان مجلسش با افتخار لباس همان نهاد تروریستی را به تن کردند؛ پیامی روشن به جهان: ما تروریست هستیم و به آن می‌بالیم. وزیر امور خارجه‌ی این رژیم، هر نامی که بر خود بگذارد، چیزی جز نماینده‌ی مستقیم علی خامنه‌ای و سخنگوی یک ساختار تروریستی نیست.

در چنین شرایطی، تلاش دونالد ترامپ برای «مذاکره» با این رژیم، نه نشانه‌ی واقع‌گرایی سیاسی، بلکه اوج حقارت یک سیاستمدار خودشیفته است که جهان را تا سطح یک معامله‌ی تجاری تقلیل می‌دهد. این‌جا نه از بده‌بستان اقتصادی سخن می‌گوییم و نه از دیپلماسی کلاسیک؛ این‌جا پای مذاکره با تروریست‌ها در میان است. مذاکره‌ای که معنایش چیزی جز مشروعیت‌بخشی به سرکوب، اعدام، کشتار خیابانی و ترور سیستماتیک نیست.یادآوری می‌کنیم: همین ترامپ بود که زمانی تهدید می‌کرد اگر رژیم دست به کشتار بزند، «انگشت روی ماشه» خواهد بود. امروز چه شده است؟ چه عاملی باعث شده خون هزاران هزار انسان بی‌دفاع، به ابزاری برای چانه‌زنی سیاسی تبدیل شود؟ پاسخ روشن است: رژیم در حال خریدن زمان است و سیاستمدارانی از جنس ترامپ، آگاهانه یا از سر بلاهت، نقش فروشنده‌ی این زمان را بازی می‌کنند.از منظر کمونیسم شورایی، این سیاست نه یک خطای فردی، بلکه محصول منطقی نظام سرمایه‌داری جهانی است؛ نظمی که در آن سود، ثبات بازار و معامله، بر جان انسان‌ها اولویت دارد. همان نظمی که دیروز با دیکتاتورها معامله کرد و امروز با تروریسم دولتی دست می‌دهد، به شرط آن‌که «ثبات» حفظ شود.ما با صدایی بلند اعلام می‌کنیم:

مذاکره با جمهوری اسلامی، شرکت در جنایت است.همدستی با جنایتکار است.

هر توافقی با این رژیم، لگد زدن به حافظه‌ی کشته‌شدگان و توهین آشکار به خانواده‌های داغدار است.بی‌شرمی سیاسی هم حد و مرز دارد، و آن مرز مدت‌هاست زیر پا گذاشته شده است.

کمونیسم شورایی، در کنار کارگران، زحمتکشان، زنان، جوانان و همه‌ی انسان‌هایی می‌ایستد که قربانی این نظم جنایت‌بار شده‌اند؛ نه در کنار دولت‌ها، نه در کنار معامله‌گران قدرت، و نه در کنار سیاستمدارانی که تروریسم را «طرف مذاکره» می‌نامند.تاریخ، این شرم را ثبت خواهد کرد.

۳فوریه ۲۰۲۶ برابر 14 بهمن 1404

گرایش کمونیسم شورایی