خامنه‌ای در حال برنامه‌ریزی برای فرار به مسکو در صورت سقوط رژیم

به گزارش ساندی تایمز، رهبر ایران با باور به «ماموریت الهی» و ذهنیتی آمیخته به بدگمانی، خود را برای ترک تهران و رفتن به روسیه در صورتی که کنترلش بر قدرت تضعیف شود آماده می‌کند؛ اقدامی که یادآور تاکتیک‌های بقای اسد است.

اسناد اطلاعاتی به‌دست‌آمده توسط روزنامه تایمز نشان می‌دهد که رهبر جمهوری اسلامی ایران، آیت‌الله علی خامنه‌ای، در صورت ناتوانی دستگاه‌های امنیتی در مهار نارضایتی‌های رو‌به‌گسترش، راهبردی جایگزین برای فرار از کشور تدوین کرده است.

بر اساس گزارش این رسانه بریتانیایی، اگر ارتش و نیروهای پلیسی که مأمور سرکوب ناآرامی‌ها هستند شروع به ترک خدمت یا پیوستن به معترضان کنند، این رهبر ۸۶ ساله قصد دارد به همراه جمعی تا ۲۰ نفره از اعضای خانواده و نزدیکانش از تهران بگریزد.

یک منبع اطلاعاتی به تایمز گفت: «طرح ب شامل خود خامنه‌ای و حلقه بسیار نزدیک اطرافیان و خانواده‌اش، از جمله پسرش و جانشین احتمالی معرفی‌شده، مجتبی، می‌شود».

بنی سبطی، از کهنه‌کاران اطلاعاتی اسرائیل که سال‌ها پس از انقلاب از ایران گریخت، به این روزنامه گفت خامنه‌ای به مسکو پناه خواهد برد، زیرا «جای دیگری برای او وجود ندارد» که بتواند در آن امنیت پیدا کند.

سبطی افزود که رهبر جمهوری اسلامی «پوتین را تحسین می‌کند و از نظر او فرهنگ ایرانی به فرهنگ روسی نزدیک‌تر است».

به گزارش تایمز، این طرح تخلیه شباهت زیادی به اقدام متحد او، بشار اسد، رئیس‌جمهور برکنار شده سوریه دارد که درست پیش از آن‌که نیروهای مخالف در دسامبر ۲۰۲۴ دمشق را تصرف کنند، به مسکو پرواز کرد تا به خانواده‌اش بپیوندد.

این منبع به تایمز گفت: «آن‌ها مسیر خروج از تهران را در صورت احساس نیاز به فرار، طراحی کرده‌اند» و افزود که رژیم در حال «جمع‌آوری دارایی‌ها، املاک خارج از کشور و پول نقد برای تسهیل خروج امن خود» از ایران است.

خامنه‌ای بر یک امپراتوری مالی عظیم کنترل دارد که شامل ستاد اجرایی فرمان امام (ستاد) می‌شود؛ مجموعه‌ای از بنیادهای شبه‌دولتی که به عدم شفافیت مالی شهرت دارند. خبرگزاری رویترز در سال ۲۰۱۳ برآورد کرده بود که ارزش این دارایی‌ها، شامل شرکت‌ها و املاکی که تحت کنترل رهبر قرار دارند، حدود ۹۵ میلیارد دلار است.

تایمز نوشت بسیاری از دستیاران ارشد، از جمله علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ـ که به‌طور مشهور به رئیس‌جمهور ترامپ هشدار داده بود از دخالت در تهران پرهیز کند ـ اعضای خانواده‌شان هم‌اکنون در دبی، کانادا و ایالات متحده زندگی می‌کنند.

سختی‌های اقتصادی طی هفته گذشته جرقه اعتراضات سراسری را زده و این اعتراضات به شهرهای مختلف ایران، از جمله شهر مقدس[؟!] قم، گسترش یافته است.

به گفته تایمز، معترضان ادعا می‌کنند که پلیس ضدشورش، نیروهای بسیج، ارتش و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای سرکوب تجمعات از گلوله جنگی، ماشین‌های آب‌پاش و گاز اشک‌آور استفاده می‌کنند.

خامنه‌ای فرماندهی مطلق این نیروها را در اختیار دارد و بالاترین مرجع قدرت در جمهوری اسلامی است؛ مقامی فراتر از رسانه‌ها، دادگاه‌ها و ارتش. او برای اعمال حاکمیت خود به‌شدت به سپاه پاسداران تکیه دارد.

بر اساس این گزارش، پروتکل فرار زمانی فعال خواهد شد که رهبر جمهوری اسلامی به این نتیجه برسد که نیروهایش دیگر از دستورات او پیروی نمی‌کنند. یک پروفایل روان‌شناختی اطلاعاتی غربی که توسط تایمز بررسی شده، نشان می‌دهد که اگرچه خامنه‌ای با کنترل انتصابات کلیدی و سازوکارهای امنیتی تلاش می‌کند از ریزش نیروها جلوگیری کند، اما همچنان بدگمان است.

این ارزیابی، خامنه‌ای را از زمان جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل در سال گذشته «ضعیف‌تر، هم از نظر ذهنی و هم جسمی» توصیف می‌کند. او در جریان اعتراضات اخیر تقریباً از انظار عمومی ناپدید شده است. به ادعای این گزارش، او در طول آن درگیری در پناهگاهی مخفی شده بود تا از سرنوشتی مشابه دیگر مقامات ارشد سپاه در امان بماند؛ امری که به «وسواس بقا»ی او دامن زده است.

این پروفایل با توصیف خامنه‌ای به‌عنوان رهبری «بدبین و پارانویید»، می‌گوید همین ویژگی او را به برنامه‌ریزی برای فرار سوق داده است. در این ارزیابی آمده است: «از یک سو او به‌شدت ایدئولوژیک است، اما از سوی دیگر در آنچه می‌بیند عمل‌گراست؛ او مصالحه‌های تاکتیکی را برای هدف بزرگ‌تر و بلندمدت می‌پذیرد. او متفکری بلندمدت است[!؟]

او خود را رهبر شیعیان جهان می‌داند و بر همین اساس، سرمایه‌گذاری در «محور مقاومت» ـ شامل حماس در غزه، حزب‌الله در لبنان و شبه‌نظامیان در یمن، سوریه و عراق ـ را توجیه می‌کند.

ویرانی این جبهه‌ها در جریان جنگ با اسرائیل باعث شده بسیاری از ایرانیان تأمین مالی نیروهای خارجی را در حالی که خود با تورم بی‌سابقه روبه‌رو هستند، زیر سؤال ببرند. تایمز گزارش داد که یکی از شعارهای خیابانی چنین بود: «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران».