پل ماتیک
آیا آپتون سینکلر در مسیر فاشیسم قرار دارد؟
۱۹۳۴
منتشرشده در: مکاتبات شورای بینالملل، دوره ۱، شماره ۲، نوامبر ۱۹۳۴، صفحات ۲۶-۲۴.
منبع: آرشیو آنتونی پانهکوک
بازنویسیشده توسط: گراهام دایر
برگردان:شوراها
دو سال پیش، در ارتباط با سینکلر و فیلم آیزنشتاین به نام «توفان بر فراز مکزیک»، منتقدان از پیش تلاش کردند تا خاطرنشان کنند که ایدئولوژی او ماهیتی فاشیستی دارد. او با رویکردی که در قبال تدوین و برش این فیلم داشت، اعتبار خود را به عنوان یک سوسیالیست از دست داد و در مسیر دشمن طبقاتی قلمداد شد. با این حال، یک تاجر خوب لزوماً یک فاشیست نیست، و سر و صداها پیرامون انحراف سینکلر بهزودی فروکش کرد.
او چندین بار با بلیت حزب سوسیالیست نامزد فرمانداری شد، و اکنون با برنامه «اپیک» خود (پایان دادن به فقر در کالیفرنیا) وارد حزب دموکرات میشود و تلاش میکند به عنوان یک نامزد بورژوا چیزی را به دست آورد که در رسیدن به آن به عنوان یک سوسیالیست ناکام مانده بود. از نظر ما، این موضوع هیچ تفاوتی ایجاد نمیکند، اما برای سوسیالیستها این یک خیانت آشکار است و آنها اکنون دوست سابق خود را به عنوان یک خائن میبینند که به آرمان سوسیالیسم ضربه میزند.
سینکلر، همانطور که خودش میبالد، در مدت کوتاهی حدود ۳۰۰,۰۰0 عضو را وارد حزب دموکرات کرد. او حدود ۴۰۰,۰۰0 رأی به دست آورد و بهزودی روزنامهای را راهاندازی کرد که در عرض چند هفته به تیراژ ۱۷۵,۰۰0 نسخه رسید. او همچنین حدود ۲۰۰,۰۰0 نسخه از برنامههای خود را فروخت. او مرد بسیار موفق حسابی است، و همانطور که درک میکنیم، بدون شک مایه حسادت تمامی دغلبازان حوزه کارگری است.
حزب کمونیست او را «هیتلر نارنجی کالیفرنیا» میداند. در یکی از آخرین شمارههای نشریه «نیو مسس» (New Masses) (که از آنجا که سینکلر یک چهره ادبی است، مجبور به پرداختن به این موضوع شد)، او به عنوان یک فاشیست تمامعیار دستهبندی شده و باید با او به همین شکل رفتار شود. با این حال، افراد «خالص» نشریه نیو مسس کمی اطلاعات نادرست دارند. در ماه اوت در مسکو، در کنگره نویسندگان انقلابی روسیه، که یکی از سازمانهای اقماری متعدد بینالملل کمونیستی (C.I.) است، قطعنامهای به تصویب رسید و برای سینکلر ارسال شد که بخشی از آن چنین میگوید: «صمیمانهترین و برادرانهترین درودهای ما را پذیرا باشید، زیرا شما همیشه وظیفه خود را به عنوان دوست طبقه کارگر با قهرمانی انجام دادهاید و هنوز هم انجام میدهید.» ما همچنین تئودور درایزر را میبینیم که به بینالملل سوم پایبند است و مستقیماً برای صندوق مبارزات انتخاباتی سینکلر کار میکند. درایزر همچنین تلگراف خوبی از مسکو دریافت کرد. در زمانی که این تلگرافها ارسال شد، کاملاً مشخص بود و کنگره مسکو نیز آگاه بود که سینکلر بیش از نیم سال است که عضو حزب دموکرات شده و قصد دارد نامزد فرمانداری شود.
این موضوع کوچکترین تفاوتی برای بینالملل سوم ایجاد نمیکند، زیرا سینکلر دستکم وارد حزبی شده است که به رسمیت شناختن روسیه توسط ایالات متحده را کامل کرد، و به نظر میرسد تمایل دارد در دفاع از «پدرخوانده کارگران» کمک کند، درصورتیکه مذاکرات بین روسیه و ژاپن به شکست بینجامد و جنگی برای حلوفصل اختلافات بین این دو ملت ضروری شود. در این صورت، وظیفه کارگران آمریکایی این است که در ارتش آمریکا داوطلب شوند تا به «دفاع از اتحاد جماهیر شوروی» کمک کنند. سینکلر شجاعانه، شاید کمی زودتر، کاری را انجام میدهد که در نهایت ممکن است وظیفه کل طبقه کارگر آمریکا باشد. اما این تنها دلیلی نیست که بینالملل سوم سینکلر را دوست دارد. آنها میدانند که برای سینکلر کاملاً امکانپذیر است که در درون حزب دموکرات برای حفظ وضعیت موجود سرمایهداری مبارزه کند، درست به همان خوبی، اگر نگوییم بهتر از سازمان عجیبالغرور خودشان یعنی حزب کمونیست، سازمانی که بینالملل سوم در حال انحلال تدریجی آن است. تلگرافها و درودهای گرم و برادرانه برای سینکلر؛ و برای کارگران در حزب کمونیست، عبارات پوچ علیه سینکلر جهت استفاده غیرمستقیم از آنها برای مقاصد ارتجاعی؛ هدفی که سینکلر مستقیماً به آن خدمت میکند.
اما سینکلر صرفاً یک آدم دمدمی است. او هرگز هیچ درک علمی از سرمایهداری یا سوسیالیسم نداشته است. او صرفاً داستانهای احساسی مینوشت تا قلب میلیونرها را نرم کند؛ تا از یک دنیای سرمایهداری، دنیایی زیبا بسازد. در این میان، او زندگی خوبی برای خود دستوپا کرد. او گهگاه با به نمایش گذاشتن حماقت بیکران خود و افتادن در دام انواع دغلبازان پزشکی و اجتماعی، جهان را سرگرم کرد. او هرگز فرصتی را برای قرار گرفتن در کانون توجه از دست نداد؛ احتمالاً سالهای طولانی اقامت در نزدیکی هالیوود دلیل این امر است.
سینکلر میخواهد رأیدهندگان کالیفرنیا و همچنین کارگران را فریب دهد که او به تنهایی میتواند سیستم سرمایهداری را به یک سیستم سوسیالیستی تبدیل کند. تمام آنچه مورد نیاز است، چند قانون مالیاتی جدید است. «تیغ زدن ثروتمندان» از طریق مالیاتها و بخشش به فقرا. او به کمک مالیات، مالکان زمین و کارخانههای بیکار را مجبور میکند تا آنها را به بیکاران واگذار کنند؛ بیکارانی که دست به یک جنبش خودیاری در مقیاس بزرگ خواهند زد، جنبشی که مکرراً شکست آن به اثبات رسیده است. به واسطه این روش نیز، او به کشاورز و طبقه متوسط وعده بار مالی سبکتری میدهد، زیرا بیکاران خود از پسِ نیازمندیهای خود برخواهند آمد. بسیاری از ایدههای اصلاحطلبانه او، نظیر مستمری سالمندان و غیره، نمیتوانند با موفقیت در چهارچوب سرمایهداری اجرا شوند و اگر برخی از آنها اجرا شوند، بحران را عمیقتر خواهند کرد تا اینکه به غلبه بر آن کمک کنند.
با این حال، مهمترین بخشهای برنامه اپیک کنار گذاشته شدهاند. او برای تضمین حمایت حزب دموکرات از خود و به منظور لطمه نزدن به روزولت، برنامههای خود را حتی پیش از انتخاب شدن به دریا ریخته است. مزارع دولتی، کارخانههای ادارهشده توسط دولت، مستمری سالمندان و غیره را کنار گذاشته است؛ و هیچچیز جز واژههای توخالی باقی نمانده است. او آگاهانه و از روی میل به رأیدهندگان خود خیانت میکند تا ایدئولوژی ستاره سینمایی خود را ارضا کند؛ او نمیتواند شبها راحت بخوابد مگر اینکه حداقل یک بار در روز نامش در روزنامهها برده شود.
او ادعا میکند که او و روزولت در همه چیز با یکدیگر توافق دارند و «نیو دیل» (New Deal) به جایگاه «اپیک» ارتقا یافته است. این درست است. برنامه اپیک نکات اصلی خود را از دست داده و نیو دیل ورشکسته شده است. هر دوی آنها پیش از شروع به کار ورشکسته هستند. جایی که هیچچیز وجود ندارد، اختلافی هم نمیتواند وجود داشته باشد؛ بنابراین حزب دموکرات سینکلر را به عنوان از آنِ خود میپذیرد.
سینکلر روزبهروز وطنپرستتر میشود. او اکنون آنچه را که همیشه احساس میکرده است به زبان میآورد. پیشتر برجستهتر این بود که وانمود کند یک سوسیالیست است، اما اکنون با نشان دادن تمایلات فاشیستی، شهرت بیشتری کسب میشود. هیچ احتمالی وجود ندارد که او به هیتلر کالیفرنیا تبدیل شود، زیرا او به دنبال تبلیغات است – نه قدرت. او فضای بین پردههای واقعی این درام تاریخی را پر میکند، و هنگامی که نیروهای اجتماعی شروع به حرکت کنند، احتمالاً به سرعت توسط فاشیستهای واقعی کنار گذاشته خواهد شد یا به وسیله یک پرولتاریای انقلابی به حاشیه رانده میشود. آینده توسط آدمهای عجیبالغروری در ابعاد او تعیین نخواهد شد، بلکه توسط مبارزه اجتماعی برای کسب قدرت رقم خواهد خورد.
